بورس  -  بانک و بیمه  -  صنعت و معدن   -  نفت و انرژی  -  مسکن و عمران  -  کشاورزی  -  حمل و نقل

به مناسبت بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات

گفتگوی اختصاصی با مدیر عامل موسسه سخن گستر

گفتگوی اختصاصی با مدیر عامل موسسه سخن گستر

در آستانه بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری ها در پاییز سال 1395 چند دقیقه ای در خدمت آقای نقاشیان مدیر عامل موسسه سخن گستر ، ناشر روزنامه های ایران نیوز و صبح اقتصاد، در باره این اتفاق بسیار مهم برگزاری نمایشگاه برای رسانه ها و مطبوعات ، بحث و مصاحبه ای داشته ایم که در ادامه ارائه خواهیم داد.

ایشان صحبت هایشان را با نکته هایی در رابطه با مسئولیت های رسانه شروع کردند و فرمودند که سئوال و پاسخ را تقدیم میکنیم.

سئوال : با تشکر از وقتی که در اختیار ویژه نامه مطبوعات که قراره در نمایشگاه مطبوعات ارائه بشه به ما میدین بفرمایید ، با توجه به ابزارهای جدید الکترونیک و دیجیتال آیا فضایی برای کار رسانه در حوزه چاپ روی کاغذ وجود خواهد داشت؟

جواب:

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله الذي هدانا لهذا وما كنا لنهتدي لولا ان هدانا الله

من هم از شما ممنونم که این فرصت را در اختیار من گذاشته اید تا نقطه نظراتم را در رابطه با نمایشگاه مطبوعات و رسانه بیان کنم.

در جوامع مختلف دو مسئولیت عمده بر دوش رسانه گذاشته اند ؛ که اولین آنها اطلاع رسانی است،

برای اینکه سطح آگاهی و بلوغ خبری جامعه را در یک سطح نسبی معقولی حفظ کنند و بطور دائم آنرا ارتقاء بدهند.

مسئولیت دوم اساساً ارتقاء فضای اطلاعات و دانش جهانی و نیز ایجاد همگنی با جوامع رشد یافته است.

اما تکنولوژی های نوین ،فضای دسترسی مردم را به این دو نیازمندی تغییر داده اند.

از زمانی که کامپیوتر وارد بازار جهانی شد ، نگاه به جمع آوری اطلاعات و دیتا و انتشار آنها ازحوزه محدود به کاغذ تغییر کرد.

به نوع و عبارتی فضای دیجیتالی ، کاغذ را محدود کرد.

هرچه به سمت جلو پیش خواهیم رفت بحث پیرینتینگ و کاغذ جایگاه کلان خودش را از دست می دهد و تبدیل به یک عنصری می شود که گاهاً برای مستندات و حفظ اطلاعات اساطیری استفاده می شود.

در جهان پیشرفته فرهنگ حاکم بر استفاده از تکنولوژی ،به این که فرایند استفاده از کاغذ رفته رفته محدود و کوچکتر و کمتر و با معونه محدودتری ارائه شود ،کمک شایانی کرده است ،اما طبیعتاً جهان سوم و کشور های تابع جریان غرب که در مسیر توسعه به سمت این تفکر قرار دارند سالها طول خواهد کشید تا این بستر را به معنای مطلق کلمه بپذیرند و درست همان کاری را انجام بدهند که امروز لازم است.

در کشور های غربی مانند آمریکا و اروپا و حتی ژاپن هنوز 100% بحث چاپ و پیرینتینگ و کاغذ نگاری از بین نرفته و در آن کشور ها هم بحث کاغذ در یک درصد متنابهی هنوز وجود داره.
ضمن اینکه بسیاری آرشیو های دنیا هنوز مبتی برکاغذ اداره میشود یه روزی یواش یواش این دیتا سنتر ها این جایگزینی رو پیدا میکنند ،همان طوری که در گذشته از میکرو فیلم امروز به یه فضای دیجیتالی تبدیل شدند کاغذ هم در یک فرایند بایگانی شدن و یا نگهداری به یک فضای دیجیتالی تبدیل خواهد شد. ما هم دراین مسیر در حال حرکت هستیم و به عنوان کشور جمهوری اسلامی ایران ، فکر میکنیم که این یک تحمیل ذاتی است و طبیعاً دنبالش حرکت خواهیم کرد.

پارامتری که کمک میکند تا فضای کاغذی کمتر مورد رونق و پذیرش قرار بگیرد وقت است،مدت زمان یا وقتی که امروز مردم ،تخصیص به اطلاع گیری و رسانه ها ،تخصیص به انتشار میدهند ،به استفاده از وقت های مرده مردم میل کرده.

وقت های مرده مردم زمان هایی است که گوشی موبایلشان در دستشان است و با این نرم افزارها و رسانه های جدید و فضاهایی مانند اینستاگرام و تلگرام و امثال آنها زمان را سپری میکنند.

در واقع آن بخش از نیاز های مردم را تأمین میکندکه قبلا مجبور بودند زمان زنده و مورد استفاده بهترشون را بگذارند و هرچه جلوتر خواهیم رفت این نوع استفاده ،گرایش به سمت چاپ و پیرینتینگ روز به روز کاهش پیدا میکند.

سئوال : آیا به نظر شما تنوع رسانه در دنیای امروز چه وظیفه ای را به صورت اختصاصی به روزنامه ها محول کرده است؟

جواب : تفاوتی که امروزه ما با کانال هایی که به عنوان وب سایت و فیس بوک و تلگرام یا اینستاگرام میشناسیم و آنچه که در یک روزنامه به عنوان هدف اطلاع رسانی یا ارتقاء رسانی شناخته می شود وجود دارد ، این است که روزنامه در تعهد ساختاریش به یک نظام و ساختارکشوری تعهد دارد که هر چیزی را با هر شرایطی نه می تواند چاپ کند و نه باید چاپ کند.

ما در این روزنامه نگاری سه اصل بسیار مهم نهادینه داریم و آنها این است

که ما ملاحظه شرع را داریم یک امر غیر شرعی را در روزنامه تعهدا پیاده و اجرا نخواهیم کرد

بعد از موضوع شرعی بودن بحث قانون وجود دارد که طبعا یک بحثی در هر وجه با قانون مغایرتی وجود داشته باشد انجام نخواهیم داد وبه نظر من از این دو موضوع مهمتر بحث اخلاق وجود دارد به این معنی که در اخلاق روزنامه نگاری پردازش به هر موضوعی مجاز نیست حال چه برسد به انتشار در شبکه های امروز اجتماعی. کلیدی برای کنترل وجود ندارد به همین دلیل خیلی باید ملاحظه کرد که چه خبری با چه شرایطی و با چه مستندی و با چه رده ای از تأیید امضایی قابلیت انتشار دارد.

لذا شما الگوتان مبتنی بر الگو و مبتنی بر تعهد کشوریتان شرعا قانونا و اخلاقا به اینکه حرفی را به مردم بزنید که بتوانید پای آن بایسیتید خواهد بود.

سئوال : اما موضوعی که در رسانه ها مهم است افکار عمومی است به نظر شما تعریف رسانه ها در مدیریت افکار عمومی چیست؟

جواب : به نظر من دو تعریف کاملا متفاوت در دو جغرافیا و یا در دو دوره متفاوت وجود دارد.

تعریف رسانه در همین دو عنصری است که قبلا ذکر شد اطلاع رسانی و ارتقاء سطح فرهنگی لذا مسئولیت در این دو عنصر خلاصه می شود.

امروز فرآیند جنگ نرم کمک می کند به این که ذهن مردم را از یک ساختار تمیز اجتماعی به یک ساختار به هم ریخته سردر گمی هدایت کند که گاهی تأثیرات بسیار خطرناک و دهشتناکی در یک نظام اجتماعی ایجاد می کند. متهم کردن کسی یا دادن اخبار دروغ نسبت به کسی پراکنده کردن اخبار نا امنی در یک حد وسیعی که نگرش و نگاه مردم را به محیط اجتماعی نا ایمن کند. اینها همه شان متأسفانه در یک ساختارو ارگانیزم غیر قانونی خبر رسانی دارند منتشر می شوند.

مهم است که شما یک روزی بتوانید مردمتان را از یک چنین ساختار دهشتناک و خطرناک و تأثیر گذار منفی آنقدر مصلح کنید که بدانند که از چه ابزاری چه استفاده ای مجاز است من همیشه در مباحث اجتماعی به این موضوع تکیه دارم و همیشه گفته ام که هر ابزاری زمانی که وارد جامعه ای می شود باید روش استفاده مطلوب و فرهنگ سلامت برای استفاده از آن ابزار هم وارد شود. وقتی که فرهنگ استفاده از اتومبیل همراه با اتومبیل وارد نشود شرایط بسیار نامطلوب ترافیک و تحولات رانندگی را از مردم خواهیم دید چون ابزارش وارد شده اما فرهنگش وارد نشده است.

همین موضوع را راجع به آپارتمان نیز خواهیم دیدکه آپارتمان فرهنگش از غرب وارد شده ولی فرهنگ آپارتمان نشینی متأسفانه به معنای صحیحش وارد نشده ومعیارهای متناسب با فرهنگ ما در استفاده از ان شکل نگرفته به همین دلیل ما معضلات بسیاری را در یک چنین ساختار ول بشوی و ول انگار داریم و نیز اینترنت وارد شد اما فرهنگ درست استفاده از آن شکل نگرفت و تلگرام و اینستاگرام و این ابزارهای اطلاع رسانی فردی هم همین حکم را دارند اگر چنانچه فرهنگ استفاده از آنها درست منتقل نشود می توانند بسیار مخرب باشند.

سئوال : نظر شما در مورد اینکه باید بازوی حاکمیت در شکل گیری افکار عمومی درست ، روزنامه ها باشند چیست و چرا؟

جواب : اگر بازوی حاکمیت را تعهد متقابل حاکمیت و رسانه تعریف کنیم این یک اجبار خواهد بود برای آنکه آنچه که به صورت رسمی و با اتکاء قابلیت انتشار پیدا می کند باید در جایی تضمین و تعهد صحت داشته باشد. تضمین و تعهد سلامت داشته باشد تضمین و تعهد به جا بودن داشته باشد و به جز اینکه حاکمیتها در یک چنین ساختاری حضور جدی داشته باشند. شما امکان کنترل و تأیید و تثبیت مفاهیم ومطالب در خور شان جامعه را نخواهید داشت. به همین دلیل حاکمیت را، ورودش و دخالتش را ، نظام بندی کنترلش را ، و بازرسی اش را، هم مجاز می دانم و هم لازم. اما یک بحث ثانویه ای مطرح می شود که آن این است که آیا نظام حاکمیت فرآیند آزادی در رسانه را تهدید نخواهد کرد؟ در بسیاری از جوامع چرا می تواند تبدیل به یک تهدید باشد و خفقان بیافریند. البته با این ابزارهایی که امروزه در جامعه جهانی توزیع شده است چنین کنترلهایی هم دیگر امکانپذیر نیست.

عکس هم وجود دارد همین امروزه در مهد جنگ و دعوای دو استانداردی قدرتها هم شما در خیلی از جوامع و کشورهای عربی می بینید که آنقدر دیکتاتوری سخت و محکمی وجود دارد وبااینکه این ابزارها هم بین تمام مردمشان توزیع شده است اما هیچ تغییری در ساختار حکومت یا نظام سیاسی شان به وجود نیامده است. لذا اینکه نظام اجتماعی در قالب حاکمیت چه تأثیری و چه حاکمیتی و چه قانونمندی را اعمال بکند این می تواندمبتنی بر شرایط اداره اون جامعه متفاوت باشد.اگر یک نظام مردمی باشد طبیعتا نظام مردمی را حاکم می کند اگر نظام غیر مردمی باشد طبیعتا حاکمیت را در قالب یک هایرارشی و سلسله تقسیم قدرت محدودی اعمال میکند.

امروزه با وجود جنگ نرم و هجمه دشمن در آن ، تعریف فرهنگ و تبیین مفاهیم کاربردی آن به وسیله رسانه می تواند دلالتی بر هدایت و کنترل افکار عمومی توسط رسانه ها قلمداد شود.

باید فرهنگ را در معنای کلانش در قالب یک نظام با تفکر فلسفی آن تعریف کنیم.

پیرایه های فرهنگی مثل سینما کتاب تئاتر نقاشی و خط و زبان و همه پایه های هنری اینها امروزه در نظامهای اجتماعی قابلیت کنترل نداشتهو قالبا ندارند ویا بنا بر شيونی سیاسی اعمال نمی شوند مخصوصا در شرایط امروز که شما بدون اینکه یک جایی متولی واقعی فرهنگ باشد افراد بی دغدغه می نویسند و منتشر می کنند . اما اگر در قالب یک نظام تفکر فلسفی فرهنگ را به معنای زیرساخت زیست محیطی در شأن اجتماعی که در آن زندگی میکنیم، تلقی کنیم محدود به یک دوره حاکمیت نخواهد بود.

مردمان در نسلها شعورشان را به یکدیگر عاریه می دهند و عاریه دادن این شئون کمک می کند که نظام اجتماعی آتی برخورداری از این شئون را گاهی ارزش و اعتبار و تمدن بشناسد.

گاهی هم از آن عدول کند ما در ایران از این برخورداری ها استفاده ارزشی می کنیم.

ارزشهایمان را یکی مبتنی بر عناصر سنتی و تعارض بین نسلی تعریف می کنیم و فی الواقع برایش جایگاه قائل هستیم.

به نظر شما تأثیر و نتیجه برگزاری نمایشگاه مطبوعات چه اندازه بوده است؟

و این که در نمایشگاه مطبوعات حمایت خوبی از رسانه های بخش خصوصی صورت گرفته است نظرتان در رابطه با این حمایت چیست؟

جواب : در طول این چند سال که بحث نمایشگاه مطبوعات یک نهاد جدی برای ارائه و گردهمایی اش ایجاد کرده است به نظر من تأثیر نسبتا خوبی داشته است اگر چه در نظامهایی مانند نظام ایران رسانه ملی بخش اعظمی از این تأثیر را به خودش اختصاص داده است اما بالاخره حضور تضمین بخش به هدایت صحیح رسانه ملی هم در گروی وجود رسانه های موازی کار با رسانه ملی است.یک عده ای معتقد هستند که تعداد رسانه های موجود در ایران آنقدر گسترده است که ما نتوانیم به آنها یک نظام منطقی در ارائه صحیح فرهنگ را دیکته کنیم. ممکن این حرف صحیح باشد اما علی الاصول اگر یک نظام دیکته پذیر فرهنگی در ساختار راهبرد اداره فرهنگ در جامعه وجود داشته باشد و این قالب از رسانه ملی گرفته تا همه رسانه ها اعم از دیجیتال، پرینتینگ را در بر بگیرد هر کسی از یک آبشخوری به این ساختار فلسفی نگاه می کند و مجبور است خودش را با چنین بحثی تطبیق بدهد ولی قابل اتکا و استفاده برای مردم نیست لذا من معتقد هستم که هر چه این نمایشگاههای رسانه ای تعدادش بیشتر باشد و گستره خودش را بیشترکند نظام همگرایی بین کسانی که این صنف را اداره می کنند افرایش پیدا میکند و یقینا کمک زیادی به مسیر تعریف ساختاری جامع از فرهنگ خواهد کرد.

لذا شان حضورش را بسیار مفید می دانم برای اینکه نوع افرادی که در این ساختار دارند کنار همدیگر جمع می شوند اعم از اینکه تفکرات متفاوتی داشته باشند دارند برای کشور ایران کار می کنند دارند برای کشوری بامردمی تعریف دار کار می کنند دارند به منافع ملی می اندیشند دارند یکدیگر را نقد می کنند در تعریف نوع برخورد با منافع ملی و اینها همه اش به نظر من رشد دهنده است .

سئول: به نظر شما این نمایشگاهها تا چه حد به هدف متعالی که دارند نزدیک شده اند؟

و آیا صرف هزینه های زیاد برای برگزاری غرفه ها و نمایشگاهها تا حدی صحیح است و یا در کل هزینه بیهوده است؟

جواب : من این هزینه ها و صرف وقت و انرژی را بیهوده نمی دانم یعنی معتقد هستم بالاخره بضاعت هر رسانه ای اقتضای حضور خودش را تعریف می کند و هر چه این بضاعت جامع تر باشد حضور جدی تری بایک نماد جدی تری و با یک عرضه جامع تری را شامل می شود. من معتقد هستم که در یک چنین بستری البته اسراف از هیچ کس متوقع نیست و نمیتوانیم از ان گذشت کنیم لاکن نمادهر رسانه و نوع پذیرش از مهمانهایی که دعوت می کند برای بازدید از غرفه اش حکایت از پذیرایی درخشانو درخورشان ومنزلت خودش می کند. و این لازمه اداره یک نمایشگاه است شما در یک نمایشگاه صنعتی، تجاری، بازرگانی، تکنولوژی آزادی عمل را برای غرفه داران می بینید و لذا به نظر من نه تنها عیب نیست بلکه حسن این کار است که هر کسی در شأن خودش بتواند ظاهر شود و نگاه جامع تری را از بازدیدکنندگان جذب کند و اصلا نمایشگاه یعنی همین.

سئوال : به نظر شما بازه زمان برگزاری نمایشگاه مناسب است آیا نیاز به کم کردن آن وجود دارد؟

جواب : در این رابطه دو بحث وجود دارد یک بحث ایجاد همگرایی بین هم صنف های چنین اموری است یک بحث دیگر نتیجه گیری از این برگزاریهاست.

اگر ساختار برگزاری نمایشگاه فقط موقوف به غرفه داری بشود به نظر من همان یک بار در یک سال کافی است

اما اگر ساختار برگزاری این همگرایی را به سمت بنیادهای تخصصی با آسیب شناسان مورد نیاز اجتماعی سوق بدهیم، جلسات تخصصی داشته باشیم ، کمیته های تخصصی داشته باشیم، همایشهای تخصصی در بستر شناخت جامع تر از فضای جامعه در کنارش ایجاد بکند. یک نمایشگاه در یک سال کم است و می تواند برای هر فصل تکرار شود و نهایتا آثار مفید مطالعات همگرایانه در فضای شناخت جامعه به نظام اجتماعی و حاکمیت منتقل شود.فلذا برای اینکه هدایت جامع تری در جامعه رخ بدهد، بسیار مهم است که ما از برگزاری نمایشگاه چه نتیجه مطلوبی می گیریم.

سئوال : به نظر شما این نتیجه مطلوب از این نوع برگزاریها حاصل می شود؟

جواب : وزارتخانه های گذشته که نمایشگاهها را برگزار کرده اند بیشتر دغدغه شان رفع تکلیف بوده است.

تا برداشت یک جامعیت از نگاه مطالعات رسانه ای فاصله ای نجومی داشته اند.

نگاه وزارتخانه و نگاه سازمانی ساختاری فرهنگ اگر بسمت صحیح و باملزومات برگزاری یک نمایشگاه ایده آل تغییر کند به نظرم تأثیر مستقیم فرهنگی خودش را خواهد داشت.

و ایشان در آخر افزودند ،

با برگزاری این بیست ودومین نمایشگاه و شرکت ما که با غیبت سه، چهار ساله مواجه بوده است ،باید به دنبال این موضوع باشیم که همجنس های فکری خودمان را در نمایشگاه شناسایی بکنیم و بعد هدایتی را به همراهی آنها در نظام فرهنگی ایجاد کنیم و موجب این باشیم که ساختار حکومت در برگزاری نمایشگاه را نتیجه گرا بکند.

کد: 500556184

زمان انتشار: جمعه 14 آبان 1395 09:49 ب.ظ

منبع: مرکز رسانه دیجیتال سخن گستر

تعداد نمایش: 8916

ثبت نظر

نام

پست الکترونیکی

آدرس

نظر

رتبه

 
مجله صبح
۰ کسب و کار
۰ موفقیت و روانشناسی
۰ زندگی مطلوب
 
۰ منزل
۰ آشپزی
۰ اشتغال و خانه
۰ معرفی
۰ اخبار شما
صبح اقتصاد
۰ آگهی و تبلیغات
۰ تماس با ما
۰ درباره ما
کلیه حقوق این سایت متعلق به روزنامه صبح اقتصاد بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

چهارشنبه, دی 29, 1395 05:34 ب.ظ